در سیستم‌های آبیاری بارانی معمولا آب توسط یک پمپ ازیک منبع مانند چاه، کانال یا استخر برداشت شده و با فشار وارد شبکه‌ای از لوله‌ها می‌شود. این شبکه از لوله‌ها به ترتیب بصورت لوله اصلی (Main Pipes)، لوله نیمه اصلی (Submain Pipes) و لوله‌های فرعی یا لاترال (Lateral Pipes) نام‌گذاری شده و در نهایت این شبکه به آبپاش‌های روی لوله فرعی ختم می‌شود.

آبپاش‌ها (Sprinklers) توسط روزنه‌هایی که در روی آنها واقع است که به نام سرآبپاش یا نازل (Nozzle) هستند، آب را خارج می‌کنند. برخی آبپاش‌ها دارای یک و برخی دارای دو نازل هستند.

در این شکل کلیات یک سیستم آبیاری بارانی مشخص شده است. 

در عکس بالا یک پارامتر دیگر نیز مشخص شده است که پایه آبپاش یا رایزر (Riser) است. رایزر برای تنظیم ارتفاع قرارگیری آبپاش‌‌ها تعبیه می‌شود.

اجزای سیستم آبیاری بارانی بسته به موقعیت استفاده ممکن است متفاوت باشد یعنی برخی اجزا در طراحی لازم نباشند نظیر لوله‌های نیمه اصلی؛ یا ممکن است زمین به اندازه‌ای بزرگ باشد که برای تامین فشار کافی به یک یا چند پمپ تقویت کننده فشار یا بوستر (Booster) نیاز باشد.